6 Mart 2010 Cumartesi

dişçi koltuğunda bir küçük(!) kız

7 yil sonra yine discideyim, icim korku dolu, bekleme salonunda sirami bekliyorum. Derken ismim okunuyor, sıkıntıyla yerimden kalkarken ismimin yine yanlis telafuz edildigini dusunmuyorum. Yardimci kadin, dişin seni rahatsiz ediyor mu diye soruyor, istemsiz "korkuyorum" diyorum, şaşiriyor, (e yani torun torbaya karisacak yaşa gelmisim, şaşirir tabi) "her sey iyi olacak" diyor, bu sığ cumle beni rahatlatmiyor, oturuyorum. Derken enerjik dişçi geliyor, "nasilsin" diyor, "korkuyorum" diyorum, şaşiriyor, "seni korkutuyorum yani" diye sempatiklik yapiyor, bu sempatiklik beni rahatlatmiyor. "zaten bu dişin kanal tedavisi gormus, tekrar yapicaz, hic acimayacak" diyor, inanmiyorum. Agzim 4 igneyle uyusturuluyor, odada yalniz kaliyorum. Gozlerim babami ariyor. Ama simdiye kadar hicbir dişçi odasinda yalniz birakmamisti beni. "Sen K.C'nin kizisin, bizim genlerimizde yok korku" der beni rahatlatirdi. "ne vardi disleriniz bana cekseydi, ucunuzun de disleri annenize cekmis" der sonra da simdiye kadar hic o disci koltuguna oturmadigini anlatirdi. Ben ki "ilbilge"ydim, aglamak yakismazdi bana. Ama iste yillar sonra bir dişçi odasindaydim, ve yalnizdim, ve gozyaslarima hakim olamiyordum, ama korkudan degildi bu sefer, ozlemdendi.
Gozyaslarimi silmemle beraber disci giriyor, "daha iyi misin" diyor, agzimi acamiyorum, konusamiyorum, kafa salliyorum. Derken operasyan basliyor. Gozlerim hep kapali duruyor, babami hayal ediyorum yanimda. Derken bir saat kadar sonra operasyan bitiyor, basim agriyor. "Cok acimadi degil mi" diyor, "bekledigim kadar degil" diyorum, ya da demeye calisiyorum. Istedigim gibi agzimi hareket ettirememek bana acizligimi bir kez daha hatirlatiyor, sukrediyorum. Cikinca Bademi goruyorum karsimda, toplantisini bitirip gelmis, beni bekliyor, mutlu oluyorum:) "Hic acimadi di mi, bak ben sana soyledim teknoloji 10 yil oncesine gore cok gelisti" diyor, agzimi acip konusamiyorum. Acinin azalmasini teknolojinin gelismisligine degil de buyumeme veriyorum, oyle bi mahsun yuruyorum.
(Resim www.picturesof.net adresinden alindi)

8 yorum:

Emre dedi ki...

Atropin gelecek az sonra bize.. :)
İnmesini bekliyorum otobüsten..

Bahsettiğin dişçi koltuğu ağzımdaki 30 dişin 17'sine işlem yapan G. Teyze'nin dişçi koltuğu galiba.. Diş konusunda babama çekseymişiz keşke.. :) Üçümüzün dişleri de anneme çekmiş. Bu arada işlem gören dişlerimin sayısı 23 ile bir rekora doğru gidiyor....

birinci tekil şahıs dedi ki...

duydum, annemleri satmis size geliyormus:)babam, "demek isteyince istedegi yere gidebiliyormus" dedi, ben de destek verdim babama:)

babamin beni yalniz birakmadigi kaltuk G. teyzenin disci koltugu, ama yalniz kaldigim koltuk Mario amcanin koltugu!

benimkiler 9da kaldi, tekrar tekrar operasyan olsa da ayni dislerimle ugrasiliyor! ne diyelim, ins senin ikizler dedesine ceker:)

ablan dedi ki...

işte bu konuda üçünüzüde tek geçerim.Çünkü hiç diş ağrısı nasıl olur bilmem.Derdinize yanın....Üzülmeyin bu kadar ben çekmişim amcama..İnş. benimkilerde bana çeker.

birinci tekil şahıs dedi ki...

seni yalanci cikaricam simdi ablacim, cunku disine bir operasyon yapildigini cooook net hatirliyorum!

küçük kardeş dedi ki...

isteyince ve bazı şeyleri göze alınca istediğim yere gidebilirim:)
23 dişi olanın o kadar dişi olduğuna sükretmesi lazım.. o kadarını bulamayanlar var(dı). orana bakarsak rakip tanımayacağımı belirtmek istiyorum..

Emre dedi ki...

Abla sol ön dişin yapma... 1996 yılında yaptırdın hem de.. :) Gayet iyi hatırlıyorum...

birinci tekil şahıs dedi ki...

ayrintilari vermek istememistim, ablam unutmus, hatirlatmayayim demistim:) gerci o da babama cektigi icin olmustu:)))

ablan dedi ki...

Onu bende gayet iyi hatırlıyorum canlarım...Ama benimki estetik bir operasyondu, bende bunu hatırlatırım....Evet gerçi oda amcama çekmiş. Yani ağrı,sızı çekmedim çok şükür...