27 Eylül 2009 Pazar

pembe semsiyenin altinda

Yagmurlu bir pazar sabahi, ne olsa diye cok dusunuldukten sonra karar verilen hediye elde, yeni insanlarla tanisilmak icin yollara dusuldu. Tanisilacak, kisa ozgecmisler sorulacak, kahvalti yapilacak, dinlenilecek, anlatilacak ve sonraki hafta tekrar bulusulacak. Kismet olursa iki yil bu boyle gidecek. Yani biraz sonra tanisacagim insanlar hayatimin cok onemli bir parcasi olacak. Hic cekinmeden kardesimden ister gibi isteyecegim (ins) ve hic dusunmeden kardesim icin yapiyormusum gibi yapacagim (yapmak : genel eylem). Hepsinin hayatlarini, coluklarini cocuklarini, karakterlerini, mucadelelerini ogrenecegim. Sonra, iste sonra 2 yil bitecek (kismet olursa tabi), ayrilik vakti gelecek, bir bir gidecekler, ve herbiri icin ayri bir aglama sahnesi yasanacak. Yazin atayurtta bulusma gunu ayarlanacak, ve evet onlar gidecek, bende bir eksiklik kalacak, oysa su gune kadar hayatimda zaten yoktular. Ne garip insan, ne cok etkileniyor her seyden, ne cok baglaniyor... ve belki de yillar sonra, dunyanin neresinde, gunun hangi saatinde, nasil bir havada bilinmez ama yeni canlarla tanismaya gidilirken yine ayni seyler dusunuluyor olacak (tabi ki yine Allah kismet ederse)
NOT: giderken yazildi, donunce yayinlandi

5 yorum:

lacivert karınca dedi ki...

tuhaf, sonra o tanıştığımız canları çok seviyor, ayrılınca çok özlüyoruz..Allah yolunuzu açık, muhabbetinizi bol etsin...e zaten birbirimizi tanıyıp anlaşalım diye gelmişiz bu dünyaya, değerlendirmek lazım :)

birinci tekil şahıs dedi ki...

evet, ama sonra ayrilinca kimsenin yeri dolmuyor, ama biz sabrimizi dagitmayalim di mi:))

naciye :) dedi ki...

ne hediye aldin? waterfronta mi gittin? bana ne aldin :)

birinci tekil şahıs dedi ki...

hediye soylenmez, sen "far far away"e yeni gel, sana da alayim:)

naciye :) dedi ki...

ben 5 yil once gelmistim,hediye almamistin. make-up hediye olmaz mi?