Yarin yaklasik 8300 km yol katedecegimi fark ettim de birden yoruldum

Allah kismet ederse yarin aksam yola cikiyorum atayurdu ziyaret etmeye... ama ilginctir ki hic ayaturda gidiyormusum gibi gelmiyor! Sanki Far Far Away'e gidecekmisim de iki hafta kalip geri donecekmisim gibi. Neden havaya giremedim bilmiyorum. Valizimi henuz hazirlamadim, ama zaten ben hicbir TR gezimde valizi onceden hazirlamam, sagolayim hep son ana birakirim. Tabi bu sefer hediye de almadim, cunku cidden vaktim yoktu (ki atayurt ziyareti yapanlar bilirler nasil zaman harcanir o hediyeleri almak icin, hele ki miniklerden siparis gelmis de o siparis edilen sey de bulunamamissa! Yillaaar once "altina yapan bebek" bulabilmek icin kac magaza gezmistim!) belki de bu yuzden havaya giremedim. ya da atayurtta olsam dahi hocamla toplantilara devam edecegimizden ve bu yuzden de biir suru "bitirilmesi gereken is" oldugundan, ve bugun dahi hala okulda oldugumdan belki de atayurt yerine Far Far Away'e gidiyormusum gibi hissediyorum! Ama aile efradi havaya girdi, hatta Istanbul yollarina dokulduler bile:)

Tabi bir de sadece 2 hafta kalacagim icin arkadaslarima haber veremedim, cunku az olan zamanda bir de arkadaslarima vakit ayirmak istesem babam benimle olan butun iliskisini keser! Sag olsun paylasamaz beni kimseyle, ki ben de babama cekmisimdir bu konuda. Eh babam ve annemle de kimseyi kiyas dahi ettirmeyecegim icin, canlarimla gorusmek de Agustosa kaliyor ne yazik ki:( Yalnizca bir can'i gorup uzuntulu gunlerinde ona dualarimla destek oldugumu, hic yalniz olmadigini hissettirmek istedigimden, bir o var "to do list"imde..

Ucaga binince belki anlarim nereye gittigimi! Gerci ucakta da bu sehirden yaklasik 20 kisi daha olacak:) Laklakla gecer sanirim yol da!

Eh "hadi" demek duser bana, biraz daha projeyle alakali calisayim, sonra eve gideyim gencleri agirlayayim, sabah olsun, atayurda Bademsiz gidecegim icin ona iki haftalik yemek-tatli hazirlayayim (ki daha once de dedigim gibi, ben varken o kadar yemek yapmiyorum), sonra valizimi hazirlayip 11 saat ucayim. Sonraaaa pazar ogleden sonra olsun, ve MUTLU SON:)

resim kaynak: turkayildiz.com

canimdan ote candan biri

Balkona bir sandalye çekip, pencerenin önüne,

Halam uçakla bu taraftan gelecek, ben onu bekliyorum demis..

Halan nasil dayansin...

acele oldu, baslik bulamadim, kusura bakmayiniz

BTS'ye sormuslar "neden Far Far Away'i daha cok seviyorsun" diye "nereyi sevmiyorum ki" dememis, "iste bundan dolayi" demis
Bu post (?) dış gorunuse ne cok onem verdigimin bir kaniti olarak aleyhimde delil olarak kullanilabilir.
Neyse Far Far Away'e, bloga yazi yazayim diye gelmedigimden hocamla toplantiya gidiyorum, kendine iyi bak (?!), optum, byeee (!!)

Tomurcuklar aciyorken

Mart ortasinda tomurcuk gormeyeli tam bes sene olmus! Ama yine de sen acma tomurcuk, soguk yersin bak sonra, benim de gafil kalbim Allah'in merhametini, gorup gozetmesini unutur uzulur senin icin, yapar bunu, bilesin.

(kendini sıkma beyincik, serbest cagristir)

Tomurcuklar açıyorken,başaklar bağlanmışken
Titredim efendim seni andım dün gece
Biz hiç yazı görmedik,kışta doğdun dediler
Nevbaharda geleni sensin sandım dün gece
(M.E. Ay)

Basaklarin baglanmasini tasavvur edemedim bak simdi.

Neyi tahmin ettin de bunu edecektin sevgili BTS?

Bugunun anlam ve oneminin sadece, bir haftadir "Abla, 4gb RAM istemiyorum, 8 istiyorum" diyen canim kardesimin dogum gununden ibaret saniyordum, taaa ki "google"i acana kadar! Meger bugun St. Patrick's Day imis...

Bir Turk olarak bugunden sana ne deme! Gecen yil, tam da bugun bu yeni sehrimize bakmaya gelmistik... Sehir merkezini dolasmistik da, her bir genc'in uzerinde cimen yesili kiyafetler vardi, cilgindi herkes, icimde bir tiksinti hasil olmustu. Kar yerden yeni kalkti demislerdi, ama yine de minik kar tepeleri vardi yol kenarlarinda (ki bir haftadir burda herkes T-shirtle dolasiyor bu sene). Boyle bir mahsunluk vardi uzerimde, yabanci hissetmistim kendimi, ki ne komiktir insanin kendini "Far Far Away"de yabanci hissetmeyip de burda yabanci hissetmesi.. oysa ikisi de yabancidir zaten ozunde. Sehir merkezindeki Turk restoraninda yemek yemistik. Restoran sahibi "esim de burda olur normalde ama bugun gelmedi" demisti de o zaman esinin bir sene sonraki benin burdaki en yakinlarindan olacagini bilememistim. Ikindi namazi icin Badem'in burdaki arkadasinin kaldigi bekar evine gitmistik de, o evde, o zamandan 6 ay sonra esyalarimiz gelmedigi bir hafta boyunca hem de annemlerle kalacagimi bilememistim. Hele ki arabayi sitenin cocuk parkinin onune biraktigimizda, o karsidaki evi tutacagimizi, ve o gunden tam bir yil sonra o evden bu satirlari yazacagimi hic bilememistim.17 Mart 2013'e kim öle kim kala bakalim!
(usenmedim, evin resmini cektim ya, bu azmimi baska seylerde de kullanabilsem keske...)
----------------------------------------------------asagidaki yaziya eklenen ek ("eklenen ek" ne yaaa?): 15-29 Nisan arasi atayurttayim insAllah:))))) evet sadece 2 hafta ama olsun.. o kadarcik kacabiliyorum.. Hayatim boyunca birak buralardan TRye gitmeyi, Istanbul'dayken memlekete gitmeye bile bu kadar cabuk karar verip biletimi almamistim! Insanin istedigi zaman TRye gidebilecek imkaninin olmasi ne buyuk bir nimet di mi?