Bence arkadaki adam "gitmek kolay" diyor

eskiden de oyle anlardim

not: biz vokal diyoruz canimcim ona..

Uyari: Bu resim araktir, zaten BTS'den de her sey beklenir

Kendi kendimi desifre ediyorum goruyorsunuz! Bu sabah yine her sabahki gibi "okula gidicem, emaillerime bile bakmadan cok fena calisicam" diye gaz topu halinde okula geldim, her sey kahvemin yaninda bir de cikolata yememle basladi, direk gevsek moda girdim, once gmailimi sonra okul mailimi (bu sefer unutmadim) kontrol ettim. Biiiir suru mail gelmis yine su analizin surasini boyle yaptik falan diye, kafa salladim, cikolatamdan isirdim, lamamutfak'a tikladim. Dun aksamin sofrasi vardi karsimda, once "ooo bu ne hiz, ne ara kalktin sen" diye kendi kendime Lama canimla konustum, sonra da "hakkaten dun aksam sofra boyle miydi yaaa" diye hatiralarimi sorguladim :) saka saka, photoshop yok, ama ben dun cok actim, seminere guvenip oglen yemek yememistim, seminerde de mandalina muzdan baksa vejeteryan bi sey yoktu, bahanem coktu falan. Neyse, dun ac susuz okuldan eve geldik, zaten yollar kalabalikti eve gec gelebilmistik, ustumu degistirmeden hatta ellerimi bile yikamadan (: pilavi atese koydum. Pilav pisedururken bi yandan da Lama'nin "napiyorsunuz, sizi bekliyoruz" tacizlerine ugradim, ezik ezik, yollar mollar dedim, ne giysem diye dusunemedim, zaten her sey kiris kiristi, mecbur kota talim ettim. Elimizde valiz tencere kosa kosa olay mahaline vardik. Lamagiller evlerinde o sofradan cok daha guzel, tatli, sahane bi sey barindirdiklari icin algida secicilik yapip ilgimizi direk "daha iyi" olana verdik. Gerci biz ilgimizi verdik ama (ben yani) o benle pek ilgilenmedi, hem de rusvete ragmen! Lama canim, "bak kizim BTS ablan sana ne almis", "bak kizim bunu kim almis", "BTS ablani seviyor musun" falan diye yirtti kendini ama minik Lama Badem abisini ve "ipo"sunu tabi ki tercih etti.. Bir rivayete gore beni seviyormus!

Yedik ictik, 3 tabak keskek yedim, sonra salata, pilav, corba. o son tabagi yedigim icin tum gece pismanlik yasadim, ama bir daha bulamam diye yedim iste nefse uyup. Gayet hafif ve lezzetli tatlisiyla cayi da goturdum, e minik Lama eliyle cikolata dagitiyordu bi de ondan derken bayram bayram oldu bana:)

Uzun lafin kisasi bugun yine ders calisamicam, saka saka, uzun lafin kisasi degil o, gayet asikar, neyse, uzun lafin kisasi, dun aksam gurbet ellerde yasanan en guzel bayram aksamlarindan biriydi. O resimde de cok sevdigimiz dostlarimizin hazirladigi bayram sofrasini gormektesiniz.

Sakizi ureten sahis! Seni hakkaten sevmiyorum!

Baylar bayanlar, merdivenden kayanlar diye giris yapsam benden tiksinir misin? Napiyim hafta ici her gun sabahtan aksama kadar "agiz sapirtisi" na maruz kalinca dengelerim alt ust oluyor! Ne dedigimi bilmez bi sekilde dolaniyorum ortalarda! Evet, bayram bayram okuldayim. Bu daha ne ki bayram bayram hem de sabahin nurunda bir saatten fazla, sigorta sirketimin yaptigi bir hatayi duzeltmeye calistim, insallah hallolmustur. Bir de telefonda konustugum kadin bana kapatirken “bu telefon konusmamizin kalitesini nasil buldunuz?”diye sordu. O zamana kadar sogukkanliligimi koruyabilen ben, bu soru cumlesiyle actim agzimi yumdum gozumu, dalga mi geciyorsunuz diye. Bak sinirlendim yine!

Neyse, guzel seylerden bahsedelim. Mesela ben size dun aksamki bayramlasmayi anlatayim; Far Far Away diyarlarda dahi bayram coskusunu yasatmaya calisan elleri opulesi insanlari, binbir cesit tatlilari ve tabi ki Kurban bayramlasmasinin olmazsa olmazi kavurmayi. Evet ben bunlari anlatayim, siz de yapimda ve yayinda emegi gecenlerden Allah razi olsun deyin. Sonra hafta sonu ciktigim bayram alisverisini anlatayim, alis verise Lama canimla gittigimden oturu ilk 2 saat “ince eleyip sık dokumak” zorunda kaldigimi, beni bir basima biraktigi 10 dakikada da indirimde olmayan urunlerden futursuzca almami anlatayim. Ondan sonra eve gelip hepsini resmen saatlerce paketlememi ama henuz hediyelerin yerine ulasmadigini anlatayim bir de.

Son olarak da dun aksam resmi olarak verdigim ilk dersi anlatayim. Dur onu hakkaten anlatayim! Dun aksam bayramlasmanin basladigi saatte benim de universite, master ve doktora ogrencinlerinden olusan bir sinifa o derste kullanacaklari bir programi ogretmem gerekiyordu. Sadece universite ogrencileri olsa hayat guzel, ama ozellikle o part-time mastercilar yok mu, basliyorlar yok biz sirkette soyle yapiyoruz boyle yapiyoruz, agizlarini yaya yaya.. neyse, el mecbur anlaticaz. Zaten artik cozdum ben bu adamlari, “ben harikayim, her seyi ben bilirim, kucuk daglar da neymis, buyukleri bile falan” havasinda olman gerekiyor. Bi havalar boyle girdim sinifa, ukalalikla sempatikligi birlestirerek karakter dunyasina yeni bir boyut kazandirdim. Sonra basladim anlatmaya, ama beni gorseniz sevgili bayramlarini kutladiklarim, sanki o programi ben uretmisim, butun kodlarini ben yazmisim sanirdiniz, ki 3 yildir kullanmiyordum ben o programi! Bilmedigim bi soru gelseydi terminolojik seylerle kafa karisitirip sanki sorularini cevaplamisim gibi davranacaktim, (zaten genlerimde bulunan Turk kani, aksan olarak hayat bulmus bende) yani oyle tedirgin ve caresizdim aslinda! Ama Allah yardim etti, zaten caresiz kalıp da ıztırar diliyle O’na yalvaranın duasını kabul ederek sıkıntılarını gideren Allah’tan başka kimdir ki ( Neml Suresi, 62. Ayet)? Neyse, bi badireyi atlattim diye hemen yaymayayim da calisayim di mi?

Ama of yaaa aklima da bi suru sey geliyor, cocuklugumun bayramlarini anlatayim bari bi gun de.. abimin hep bizden daha fazla bayram harcligi alisini falan! Daha mi sefil gorunuyordu acaba:) Yok yok bitiriyoruuuuum, bitti!

NOT: BTS konferans ve ilim askiyla yollara dustu, ama gezdi geldi. BTS ideallerinden vaz mi geciyor? O da gununu gun mu etmeye karar verdi? Pek yakinda bu blogda!

Dua ile baslayalim soze

Allah'im, bize Hz Ibrahim'in itaatini, Hz Ismail'in de teslimiyetini ver!

"Fakat unutmayın ki ne onların etleri, ne de kanları asla Allah'a ulaşacak değildir. Lâkin Ona ulaşan tek şey, kalplerinizde beslediğiniz takvâdır, Allah saygısıdır. O bu hayvanları size âmâde kıldı ki, sizi doğru yola eriştirdiği için O’nun yüceliğini ilan edesiniz. Öyleyse güzel davrananları müjdele!" (Hac suresi, 37. ayet)

Simdiden, tevriyeniz, arefeniz, bayraminiz mubarek olsun. Arafat'takilerle beraber sizlerin de dualari kabul olsun. Amin

"Orda bir haha var uzakta, o haha bizim hahamizdir"

2 yil once bugundu. Okuldan cikmistim, gunesli ama soguk bir ikindi vaktiydi. Telefonun obur ucundaki babam heyecanla "halaaa" dedi, uzerime alindim. Evet boyle aldim dogum haberinizi. Derken ilk resimleriniz dustu elime, "anne bu kadar guzel, baba bu kadar guzel, cocuklar nasi boyle olabilir yani!" saskinligimi bi Badem enisteniz bilir:) ilk defa 9 ay sonra gorebildim sizi, "ibretlik bir degisim" gecirmistiniz:) Dunyanin en guzel cocuklari duruyordu karsimda! Gerci siz beni gorunce yabancilik cekip icimi yakmistiniz. Hala her yabancilik cekisinizde yanar icim... Oysa ne isterdim kapiyi acar acmaz boynuma sarilasiniz, bi aksam da yatiya bana gelesiniz, annenizin babanizin izin vermedigi her turlu yiyecegi bende yiyesiniz. Ama biliyordum ki hep sizi bir yil geriden takip edecektim. ilk adiminizi, ilk "TIFTIF" deyisinizi gozlemleyemedigim gibi ilk defterinizi de aylar sonra gorecektim. Ve biliyordum ki amcanizi benden cok daha fazla sevecektiniz. Ben yilda bir defa gelen "alamanci" akrabalar gibi muamele gorecektim. Hep uzak olacaktim, cok cok uzak.
Ne hüzünlü bi sey di mi gurbet...